vrijdag 30 november 2007

Deutschendorf


Op 12 oktober 1997 overleed Henry John Deutschendorf. Het vliegtuigje dat hij bestuurde stortte in zee voor de kust bij Monterey, Californië. Deskundigen verklaarden later dat hij waarschijnlijk heeft geprobeerd het knopje van de benzinetoevoer te bedienen, dat, in afwijking van het ontwerp, was geplaatst op een plek achter de linkerschouder van de piloot. Daarbij heeft hij dan met zijn rechterbeen krachtig tegen de besturing van het vliegtuigje gestoten. Hiermee kwam een eind aan een opmerkelijk succesvolle carriere van de nogal sullig ogende Deutschendorf. Vooral in de tweede helft van de jaren 70 scoorde hij hit na hit. Annie´s Song, Sunshine On My Shoulder, Take Me Home, Country Roads, Leaving On A Jetplane (!) en onweerstaanbare en even verschrikkelijke Thanks God I’m A Country Boy.

John Denver dus. Je kunt er in Americanakringen niet mee aankomen maar toch… …ik heb een zwak voor hem. Ik weet het: Denver nam ook wanstaltige platen op met The Muppets, gruwelijke kerstschijven, en is verantwoordelijk voor Calypso, dat in de versie van Jan Smit inmiddels gebruikt wordt door ongediertebestrijders. Maar er is ook een andere kant aan Denver, die van oprechte folkliefhebber, milieuactivist en componist van een aantal parels. Ach, mijn liefde voor Denver´s muziek is eigenlijk niet goed te praten. Normaalgesproken noem ik het daarom nooit. Het is een heimelijk genoegen.
Maar zondagnacht om 00.20 uur zendt BBC 1 Take Me Home: The John Denver Story uit. Volgens broer Ron Deutschendorf geen accurate weergave van het leven van Denver. Toch zal ik aan de buis gekluisterd zitten.

2 opmerkingen:

peterhva zei

Ok, ik beken, hij staat ook in mijn platenkast en komt er zo af en toe uit. Documentaire helaas gemist.

Pieter zei

Kan me helemaal vinden in je mening over John, parels en zeker ook een aantal nummers waarmee je niet kunt aankomen bij Americana liefhebbers.
Vroeger had ik de lp : "An evening with John Denver" inmiddels jaren geleden vervangen door de dubbel cd, het blijft een van de mooiste live concerten aller tijden. Zijn stem en het orkest gaven en geven me nog steeds kippevel.
Favoriete nummers o.a. "Rhymes and reasons " en "Poems prayers and Promises.
Durf het hier te zeggen, moet ook nog bekennen dat ik Abba en Sailor in mijn platenkast heb, ai!!
Misschien vergoed ik het om te zeggen dat ik ook Nick Drake, Emmylou Harris en The man in black bezit.

Groet, Pieter