dinsdag 1 april 2008

With: Glenn Frey Don Henley Bernie Leadon Randy Meisner

Ik zal de laatste zijn die The Eagles niet beticht van uitverkoop houden. De laatste, nota bene een dubbelcd, was van een beschamende kwaliteit en louter bedoeld om in te cashen op die zoete oude herinneringen. The Eagles waren natuurlijk allang ruk. Had het na Hotel California nog niet verkeerd hoeven gaan – ik kan het titelnummer nog steeds goed verdragen – , de cocaine-cowboys maakten het in de late jaren zeventig en daarna wel erg bont. Met hun megalomane gedrag en corresponderende prutmuziek symboliseren The Eagles de onttakeling van de countryrock en kunnen ze rekenen op mijn persoonlijke walging. Maar zo was het niet in die begin jaren zeventig. O nee. Ik ben daarom ook een kennis dankbaar – bedankt Willy – die het internet heeft afgestruind en een om te janken zo mooi dvd’tje voor mij heeft gebrand met daarop een ruim half uur durend optreden van The Eagles. Zeven fantastische nummers, gezongen en gespeeld vanaf de barkruk, van de eerste lp en van Desperado. Nou heb ik niks met muziek-dvd’s, maar dit stukje noeste huisvlijt met het aura van een verzamelcassettebandje en voorzien van een briljant inelkaar geknutseld hoesje, zal ik voor altijd koesteren.

1 opmerking:

Chrétien zei

Hoi Wiebren, was dat het concert voor de BBC?