Au Naturel

Het is warm zondagmiddag, drukkend warm. Eigenlijk weer om de waterkant op te zoeken en een duik te nemen, misschien wel au naturel. Maar ik zit in hartje stad op een terras te nippen aan een glas witbier. We moeten nodig eens onder vier ogen spreken, vindt mijn vrouw. Vandaar dat we hier zitten. Schoonmoeder past thuis op de kinderen. Ik zoek naar redenen, excuses voor mijn chagrijnige gedrag van de afgelopen week. Ligt het aan haar, ligt het aan mij? Na een uur, een nieuw witbiertje en wat confronterende opmerkingen, zijn we er uit. Precies op tijd, want de vijf mannen en een dame van de Southern Tenant Folk Union beginnen op het terras van het jarige cafe De Stad met hun optreden. Niet dus, zoals eerder gepland elektrisch versterkt binnen, maar gewoon als straatmuzikanten buiten. Onversterkt, au naturel dus eigenlijk. Twee gitaristen, een mandolinist, een banjospeler, een violiste en een bassist. De eerste vier nemen ook de solozang voor hun rekening. De mooiste stem heeft Ollie Talkes. Pure melancholie. Pat McGarvey praat de nummers aan elkaar, hij oogt als de bandleider en is misschien met zijn verleden in de Coal Porters ook wel degene met de meeste ervaring. Frances Vaux gooit over haar viool verlegen charmante glimlachje het publiek in. Het zestal speelt twee leuke sets. In de pauze mogen de toeschouwers zich tegoed doen aan de aangeboden versnaperingen. Heerlijk. Goeie muziek, lekker eten, verkoeling en een opgeklaarde lucht. Wat wil een mens nog meer?

Grauwe hemel

Hoesjes met Monument Valley te over, zo blijkt hier op dit blog. Ik wil het nu echter over twee andere hoesjes hebben. Onder andere over die van de cd Universal United House of Prayer van Buddy Miller, over wie trouwens een mooi artikel is geschreven in het laatste nummer van No Depression. Zoals je ziet, sta je als kijker tegenover een ietwat vervallen pand, dat blijkens het opschrift een kerk blijkt te zijn. 't Is dat het erop staat, anders zou je het niet zien. Wat donkere wolken pakken zich boven het gebouw samen. Alsof de overtuigde christen Miller daar iets mee wil zeggen.

De leden van de Engelse Southern Tenant Folk Union kozen voor hun eerste titelloze cd een nagenoeg eender plaatje. Wederom sta je van onderen tegen een gebouw aan te kijken. Nu echter geen kerk, maar een garage. Misschien kijken de leden van STFU anders tegen God aan dan Buddy Miller. De wolken zijn ook niet zo donker, eerder een gewone Engels cloudy overcast.
Overigens, weet u waar de afkorting STFU ook voor staat? Voor de grof-engelse vertaling van "Hou je bek".

Een andere overeenkomst tussen Buddy Miller en de STFU is dat zij beide binnenkort in Nederland te aanschouwen zullen zijn. Miller op 14 mei in de Heinkelen Music Hall als begeleider van Krauss en Plant; de STFU toert begin juni door Nederland:
6 jun A'dam, Paradiso/7 jun Schoonloo, Roots on the Road festival/ 7 jun Ottersum, Roepaen/8 jun, Utrecht, cafe De Stad.
Ze zullen niet weten wat ze meemaken, met al die blauwe luchten hier.